Adamların dünyadan haberi yok. Kadrolar belli olmasına rağmen, hala aynı cevap. “Kadrolar kesin olmamakla beraber, muhtemelen aralık ayında 10 bin sözleşmeli öğretmen alınacaktır.”

 Halkı yönetime katmaya çalışan bir iktidarın aklına gelen zekice bir sistem; ama sadece görünürde böyle. Ne sorulan sorulara yanıt alınabiliyor, ne de bilgi paylaşımı söz konusu. Halk yönetime katılmak bir yana, uygulanan politikadan bihaber. Sorulan sorulara verilen politik, yuvarlak cevaplar beni yönetime katmadı. Sistem geliştirilebilir mi bilemem ama, ilk önce kafalardaki yapının değişmesi gerekli.

 Saydamlıktan dem vurmak lafta olmamalı artık. Biran önce ülkedeki öğretmen açığı dillendirilmeli, millete doğrular açıklanmalıdır. Nedir durum, nereden nereye gittik? İnsanların devlete verecekleri vergilerin yarısı maliyetiyle okul yaptıranlar bizlere hayırsever olarak yutturulmaya çalışılmaktadır. Elektrik parasını ödemeyen, öğretmensizlikten kırılan, imkansızlıklarla boğuşan boş binalar siyasi başarı mıdır acaba? Eskiye bakanlar görecektir; belki de imkanlar, okullar bu kadar iyi değilse de o binaların içerisinde bir ruh vardı. Birlik, beraberlik vardı. Öğretmene duyulan bir saygı vardı. Artık öğrenci bile yönetenlerin düşüncesinde. Öğrenciler de beşi üç kuruşa çalışan, amele gibi görüyor, kendilerini hayata hazırlayan değerli öğretmenlerini.

Sözün özü; öğretmene gereken değer verilmelidir biran önce. Öğretmenlik ki bir toplumu istediği yöne eğebilen, yüksek ihtisas gerektiren, büyük bir sanattır. Bu ülke öğretmenleri artık gereken değeri bulmalıdır. Ben bu yönetime katılmayacaksam, benim görüşüm değersizse, siz bu halkın düşüncesine itibar etmiyorsunuz demektir. Çünkü bu ülkenin öğretmeni, bu halkın kendisidir!