Atamalarla ilgili moralimizin bozuk olduğu bu günlerde öncelikle tüm arkadaşlarıma sabır diliyorum. Tahmin edebiliyorum ”ne sabrı ya, aylardır sabır taşı sanıp üstümüze geldiler ve sonunda bizde çatladık” dediğinizi… Bazı durumlarda insanın elinden bir şey gelememesi ne kötü değil mi? Birçoğumuz bağırmak, çağırmak kendini dağlara taşlara vermek istiyor ama bunlarda çözüm değil ki… Şuan için beklemekten başka çaremiz yok. İnşallah hepimiz için hayırlısı neyse o olur…

             Ayrıca bu zamanın sonunda nasıl bir atama olursa olsun ben hepimizin başarılı birer Türkçe Öğretmeni olduğumuza inanıyorum… Çünkü başarılı olmanın tek yolu atanmış olmak değildir… Bizler verdiğimiz mücadele ile , aramızda yaptığımız fikir alışverişleri ile, yazdıklarımızla, çizdiklerimizle kısacası her şeyimiz ile başarılı olduğumuzu kanıtladık!

              Birkaç gündür sürekli olarak ‘’sayın bakanımız bu sınava girmiş olsaydı kaç alırdı? (!)’’ diye düşünür oldum. Bunun cevabını da sizlere bırakıyorum…

              Son olarak Türkçe ders kitaplarında yer alan ‘’Dil Sevgisi, Dil Bilinci ‘’ konusuna paralel olarak verdiğim kompozisyon ödevlerini geçen hafta içinde okurken bir öğrencimin yazdığı birkaç cümle çok hoşuma gitmişti, sizlerle paylaşmak istedim. Aynen aktarıyorum :

‘’ İnsanların örf ve adetlerini, sevgilerini, bütün duygu ve düşüncelerini yani insanı insan yapan şeyleri organlarımıza benzetecek olsak konuştuğumuz dilimiz kalbimiz olurdu kesin. Neden derseniz öğretmenim çünkü nasıl kanımız olmadan yaşayamazsak Türkçe dilimiz olmadan yukarda saydıklarımı yaşayamayız. Geleneğimiz göreneğimiz bile olmaz. O zaman yabancılardan bir farkımız kalmaz. ‘’

              Bu cümleleri düşündükçe hem seviniyorum hem üzülüyorum. Seviniyorum çünkü henüz ortaokul öğrencisi olmasına rağmen dilinin ne kadar önemli olduğunu anlayan öğrencilerimiz var. Üzülüyorum çünkü dilimizin bu önemini hala idrak edemeyenler var… Aslında bu durum idrak meselesinden çok vicdan  meselesi gibi geliyor bana.

Murat Eray ŞENER

28/12/2008