Günümüzde ne yazik ki Türkçemiz öylesine yozlaşmış ki artık insanlarımız aralarında konuşurken “ok“ , “yes” ve ”what” gibi yabancı uyruklu kelimeleri kendi dillerinde sanmaya başlamışlar.Bir Türkçe Öğretmeni olarak bu durum beni çok üzmekte.Her duyduğumda uyarılar yapsam bile insanların bahanesi hazır : ”dilime dolandı bir kere”… Ne demek dilimde dolandı ya….Bahanesi kabahatinden büyük fakat farkında değil.Peki durduk yerde mi diyorum,buna da cevap olarak ‘’hiç farkında bile olmadım’’ diyor…

Birileri dilimizi,benliğimizi yok etmeye çalışıyoruz fakat insanlarımızın gözleri hala görmüyor bu gerçeği…

Hatta öyle bir hale geldik ki insanımız artık yabancı dille anlaşmayı övünç sanıyor.İnsanlar kurdukları cümlelerde bazen tamamen İngilizce kelimelerle bazen de Türkçe kelimeler arasına İngilizce serpiştirerek konuşmayı tercih ediyorlar.Bu durumdan da hiç rahatsız olmamaları nasıl bir durumda olduğumuzu gözler önüne seriyor.

Daha fazla geç olmadan,dilimiz tamamen yok olmadan bu duruma dur denilmeli.Fakat sağ olsunlar (!) devlet büyüklerimiz bu durumdan rahatsız değiller ki herhangi bir şekilde müdahale edilmiyor.En azından bu konuyla ilgili konferanslar,kısa süreli bilgi verici konuşmalar yapılamaz mı?

Dur demenin zamanı sizcede gelmedi mi?Bence bunu bugünün ve yarınların Türkçe Öğretmenleri olarak bizler yapacağız… İnadımızla,hırsımızla,dilimize verdiğimiz hassasiyetle bunun altından kalkmasını çok iyi biliriz…

ÇÜNKÜ BİZ TÜRKÇE ÖĞRETMENLERİYİZ!!!

Yazıma Ziya Gökalp’in bir sözüyle son veriyorum…

“Türklüğün vicdanı bir

Olmazsa lisanı bir.”

Sevgiler,saygılar…

Eray Şener