bizim milletimiz ne zaman kendi kültürünün değerini bildi ki zaten. Sürekli birilerine özenti, onlara benzeme çabası.
Öz zenginliğimizin farkına varabilmemiz gerek artık. Yoksa ortada öyle bir zenginlik de kalmayacak. Ülkem insanı gibi kültürüm de, dilim de muhtaç ve yoksul kalacak.

Hocam çok ama çok karmaşık bir mesele..İçteki maşalar olmasa bizi bizden olanlar vurmasa yıpratmasa gene bu gidişe dur denilebilir..Millet olarak sahte parıltılara gözümüz kamaşıveriyor birden..O sahte parıltıları da ortaya çıkaran gene bizi içimizden vuranlar..Çok sistemli yıpratılıyoruz..Buna dur demenin yolu da gene sistemli bir karşı koyuş..Ancak korkarım ki cesaretli olan insanları da bezdirir bu zalim ortaklık..O kadar zayıf bir kültürümüz yok ama dedim ya bizi bizden olanlar dirayeti gücü elinde bulunduranlar bu oyunlara alet olmasa şekilcililten çok öze manaya önem verilse önümüzde kimse duramaz..Ülkemin hali ortada..Ülkeyi ayakta tutan her şeyi ortadan kaldırmaya çalışıyorlar..Bunu bir de bu millete iyilik diye sunuyorlar..Cahil halkımsa kanıveriyor..Çok ayağı var hocam meselenin..Politika ahlakı barındırsaydı geçmişten bugüne dek yüzü ak gelebilirdi..İçler acısı durumdayız dili düzeltmek öncelikle hakim zihniyeti düzeltmekten geçer ki asıl umutsuzluk asıl korku orda başlıyor..

“cahil halkım” dedin ya, bencer işin özü orada. Dur diyebilecek, gidişatı değiştirebilecek yegane unsur halk bence. Ama halk cahil. Bunu sorgulamak gerek bu halk neden cahil?
fakir fukara edebiyatı sakın yapılmasın, cahillikle fukaralığın alakası yok. Millet ruhunu kaybetmiş. Neden düşünmüyor.? ve bir çok soru…

Çünkü düşünceler ve düşünenler kuduz köpekler gibi kovalanıyor hocam bu ülkede..

hani birtakım insanların dillerinde dolanır şu söz; “Baskılar bizi yıldırama.” diye. bir-iki gün baskı görürsün sonra etrafındakile çoğalır, çoğalır, çoğalır.. ardından o kuduz köpek gibi kovalayanlar bu kalabalığa diş geçiremeyeceklerini anlar ve vazgeçerler.

Gerekli olan ne: Büyüyebilmek, cesur olmak..

Sanırım milletimiz cusur değil. Ve bu durum yeni bir Mustafa Kemal’in çıkmasına engel. Ben her şeyi “kuduz köpeklere” bağlamam hiç bir zaman. o dirayet gösterilsin yeterki. Köpeği boğacak cesaret, yürek.

Yok hocam kasttettiğim kuduz köpek gibi kovalanan düşünenler düşünceler..Millet düşüneni düşünceyi hep hor görmüş elinde kitap olandan hep uzak durmuş onu kendinden soyutlamış tecrit etmiş yalnızlığa itmiş onu bir tehdit unsuru algılamış..e o kuduz köpek de ne yapsın münzevi hayata alışmış..Aslında herşey etikle ilgili..yani hani bir söz var bir ülkede namuslular en az namussuzlar kadar cesaretli olmalıdır..Evet inançlı olan mücadeleye inanmış olan bizler inançlı olmalıyız ki büyüyelim..Değerli düşüncelerin için teşekkür ederim..

Cesaretli olalım ki büyüyelim..

Hocam yazını çok beğendim,eline sağlık.
Ne olacağız böyle bilmiyorum ama gündem o kadar meşgul ki bizim sesimizi duyan yok.Bizi ve gelecek kuşakları düşünen, Türk dili hassasiyetini kavramış kişiler yok.Bir gün olur birileriyle hırsa gelir konuşurlar öbür gün yok!Sus pus bir millet olduk kendi dilimizi koruma çabasına bile lüzum olmamasına rağmen, konuşur konuşur susar olduk!Kendimiz söyler kendimiz işitir olduk.Her işittiğimizde içimizden parçalar kopan sonra da yitip giden unutulan yine biz,koruyanlar,olduk.
Gerçek manada diline önem veren onu koruyan kişiler azınlıkta. Madem tarih dersimiz var hiç mi bir şey öğretilemedi…Tarih tekerrürden ibarettir ders alın denmedi mi?Küçücük bir çocuğun temiz lisan konuşması değil de çat pat söylediği yabancı sözcükler pekiştiriliyor.Haydi o çocuk, insanımızda bilinç nerde?Akıl nerde kaldıı nerde kaldı alınan dersler.Türkçe derslerinde bir yazarı sevdirmek için neden uğraşıyoruz ya da bir sözü?Buna gerek bile olmamalı.Hata eğitim sisteminin temelinde.Hata zihniyette.Durum ise vahim.
Dediğiniz gibi, ne olursa olsun çabalara devam etmeliyiz.

Teşekkür ederim canım..Zaten mesele de zihniyette..En temelde yatan bu..Osmanlı yıkılmaya yüz tutmuşken bu kendine aşırı güveni gözlerini kör etmişti..Biz koskoca Osmanlıyız ne olur ki bize..İşte bu düşünce yüzünden ne olup bitenleri kavrayabildik ne de değişenleri..Ne de içimize kadar sızanları ve değiştirmeye çalışanları..İşte onlar var olduğu müddetçe korumaya çalışanlar hep olacak..İnanacağız ve korkmayacağız..